Materiał hodowlany

Posiadamy materiał hodowlany następujących linii:

środkowoeuropejska linii Północna (M Pn)
Linia objęta programem ochrony zasobów genetycznych pszczół. Pochodzi od miejscowych pszczół środkowoeuropejskich z terenu północnej Polski. Dostosowana do warunków klimatyczno- pożytkowych tego regionu. Dobra zimowla, dynamiczny rozwój wiosenny, dobrze wykorzystuje pożytki wiosenne. Dobrze znosi długie i ostre zimy, nie niepokoi się przed oblotem. Odporna na choroby, długowieczna i żywotna. Doskonała do gospodarki wędrownej na pożytki ciągłe. Słabo gromadzi pyłek w końcu lata. Doskonała do krzyżowania międzyrasowego, głównie jako strona ojcowska. Najlepsze wyniki osiąga w krzyżówce z krainką linii Nieska i krainką linii Rumunka.

środkowoeuropejska linii Augustowska (M A)
Linia objęta programem ochrony zasobów genetycznych pszczół. Naturalnie wyselekcjonowana. Doskonale przystosowana do trudnych warunków przyrodniczych (bardzo ubogie pożytki, długie i ostre zimy, niskie temperatury nocą w okresie wiosenno- letnim). Na zimę tworzy rodziny stosunkowo małe, zużywa mało pokarmu, dobrze zimuje. W momencie przepływu nektaru rozwija się wybuchowo. Przy dobrych pożytkach łatwo osiąga dużą siłę i na ciasne gniazdo reaguje trudnym do opanowania nastrojem rojowym. Odporna na choroby, nie rabuje, nie reaguje zwiększoną złośliwością na brak pożytku. Przy przeglądach spływa w dół plastra, tworząc spadające grona. Miodnością nie ustępuje innym rasom. Polecana na pożytki średniowczesne (rzepak) i wszystkie pozostałe, oraz na tereny ubogie pożytkowo, stanowi cenny materiał hodowlany czysty genetycznie, doskonały do krzyżowania międzyrasowego.

środkowoeuropejska linii Kampinoska (M K)
Linia objęta programem ochrony zasobów genetycznych pszczół środkowoeuropejskich, utrzymywana w systemie stada zachowawczego. Pszczoły dobrze zimujące, dostosowują wiosenny rozwój do pogody - intensywnie rozwijają się po okresie chłodów. Tworzą rodziny duże, ruchliwe, spływające z plastrów. Reagują nastrojem rojowym na zbyt ciasne gniazdo i przerwy w pożytkach. W warunkach naturalnych (Puszcza Kampinoska) pszczoły o przeciętnej miodności i łagodności. Pszczoły odkrywane na nowo ze względu na dobrą zimowlę i dobre wykorzystanie pożytków, zwłaszcza w krzyżówkach z innymi rasami.

środkowoeuropejska linii Norweska (M Nor)
Pszczoły o barwie ciemnej lub ciemno-szarej, silnej budowie ciała. Bardzo dobrze zimują, wcześnie rozwijają się, utrzymują bardzo silne rodziny i gromadzą duże zapasy pyłku. Pszczoły łagodne, średnio rojliwe. Wymagają ograniczenia czerwienia. Pszczoły dobrze wykorzystujące pożytki od średnich do bardzo dużych, także spadziowe. W krzyżówkach z pszczołami kraińskimi świetnie nadają się na pożytki bardzo obfite, natomiast z pszczołami kaukaskimi - na pożytki średnie i mało obfite.

kraińska linii Rumunka (car R)
Charakteryzuje się dobrą zimotrwałością i dobrym rozwojem wiosennym. Łagodna, dobrze trzyma się plastrów, tworzy rodziny duże, produkuje dużo mleczka, doskonała do powiększania pasieki. Polecana na pożytki bardzo wczesne i wczesne - obfite.

kraińska linii Nieska
Powstała na bazie utrzymywanych dotychczas linii Niemka i Sklenar. Bardzo łagodna, dobrze trzyma się plastrów. Bardzo dobrze zimuje i odznacza się doskonałą dynamiką rozwoju. Wykazuje skłonność do ograniczania matek w czerwieniu przy pożytkach wczesnych i przejawia tendencję do cichej wymiany matek. Wyjątkowo miodna!

kraińska linii PWJOT (car PWJOT)
Linia pszczół pochodząca po matkach sprowadzonych z Węgier, z Austrii, a także po matkach sprowadzanych z Olsztyna, selekcjonowanych później w pasiece w Parzniewie. Pszczoły o podobnych cechach biologicznych i użytkowych, utrzymywane w odrębnych grupach pochodzeniowych a także w kombinacjach między sobą, podnoszących walory użytkowe linii PWJOT. Pszczoły o rozwoju od bardzo wczesnego do średnio-wczesnego w zależności od pochodzenia grupy, utrzymujące rodziny silne i bardzo silne. Pszczoły średnio i mało rojliwe, bardzo łagodne, bardzo dobrze wykorzystujące pożytki od wczesnych do późnych.

kaukaska linii Woźnica
Łagodna, dobrze trzyma się plastrów, silnie kituje gniazdo, miód sklepi na mokro, bardzo miodna, do wykorzystania na pożytki zarówno słabe jak i intensywne. Dobrze wykorzystuje pożytek ze spadzi i wrzosu. Doskonała do krzyżówek z pszczołą kraińską. Tworzy rodziny niezbyt duże. Rodziny czystorasowe silnie ograniczają matkę w czerwieniu i często nie osiągają odpowiedniej siły do produkcji miodu towarowego. Nie wymaga zbyt częstych przeglądów, polecana dla pszczelarzy początkujących.